เรื่องย่อและรีวิว MDYD-905 ซับไทย
อ่าน 4 นาทีผมว่าหนังเรื่องนี้เจ็บตรงที่จุดเริ่มต้นมันเล็กจนน่าหงุดหงิด นั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้ MDYD-905 จากค่าย Tameike Goro น่าดู เพราะยกเอาความผิดพลาดจิ๊บจ๊อยอย่างการทำกุญแจหายมาเป็นชนวนเรื่องทั้งหมด
กุญแจหายดอกเดียว แต่เรื่องวุ่นทั้งบ้าน
ฮิโตมิใช้ชีวิตเงียบ ๆ กับสามีตามประสาเมียบ้าน ๆ จนวันหนึ่งเธอได้เจอกับซาวามูระ ช่างที่เข้ามาทำงานในตึกของเธอ คำโปรยจากค่ายบอกชัดว่าเธอติดใจเขาตั้งแต่เจอกันครั้งแรก และเป็นฝ่ายเปิดประตูรับเขาเข้ามาเองด้วยซ้ำ ไม่ใช่ถูกพรากไปเฉย ๆ แล้วเรื่องก็เดินต่อแบบที่คนดูเดาได้ แต่ก็ยังอยากดูต่อไปเรื่อย ๆ เพราะหนังวางจังหวะให้เห็นว่าสามีไม่อยู่บ้านเพราะไปทำงานต่างจังหวัด แล้วเธอก็ใช้เวลานั้นทำอะไรลงไป

ฮิโตมิเปิดประตูเอง แล้วก็ปิดมันไม่ลง
จุดที่ผมชอบคือหนังไม่ได้ขายภาพเมียถูกหลอกลวง แต่ขายภาพเมียที่รู้ตัวเต็มที่ว่ากำลังทำอะไรอยู่ ฮิโตมิเป็นคนเปิดประตู เป็นคนเข้าไปหา เป็นคนเริ่ม บทเลยทำให้เห็นว่าความเงียบในบ้านทำให้เธอเหงา และซาวามูระก็มาเติมตรงนั้นพอดี คำโปรยบอกว่าสองคนนี้คุยกันน้อยแต่เติมเต็มกันและกันได้แบบถึงจุด ซึ่งก็ตรงกับหมวดเมียนอกใจที่ค่ายนี้ถนัด
กุญแจหายแค่ดอกเดียว แต่ประตูบ้านเปิดค้างไว้ทั้งบาน
ซาวามูระไม่ใช่ผู้ร้าย แต่คือช่างที่มาทำงานตรงเวลา
ผมมองช่างคนนี้เป็นตัวแทนของชีวิตนอกบ้านที่ฮิโตมิไม่เคยได้แตะ ไม่ใช่หนุ่มหล่อล่ำที่มาจีบแบบดุดัน แต่เป็นคนธรรมดาที่เข้ามาทำงานแล้วก็อยู่ตรงนั้นตอนที่เธอว่างพอดี บรรยากาศของสองคนเลยออกมาในโทนร้อนแต่เงียบ ไม่ใช่แบบตะโกนใส่กัน ใครเคยดูงานสายนี้ของ Tameike Goro จะรู้ว่าค่ายนี้ชอบความสัมพันธ์ต้องห้ามแบบผู้ใหญ่ที่ไม่มีใครตะโกนด่าใคร แต่ทุกคนรู้แก่ใจว่าผิด

118 นาที ที่ฮิโตมิแบกคนเดียวอยู่หมัด
ความยาวเกือบสองชั่วโมงถือว่าเต็มมือสำหรับหนังแนวนี้ แต่ก็พอมีที่ให้ปูเรื่องก่อนจะไปถึงฉากร้อน ฮิโตมิแบกเรื่องนี้คนเดียวได้อยู่หมัด ใครชอบเมียสาวหุ่นแน่น ๆ ในหมวดนมใหญ่มากก็ไม่ผิดหวัง ส่วนคนที่ต้องการดราม่าเข้มข้นแบบมีปมครอบครัวซับซ้อน เรื่องนี้อาจเบากว่าที่คิด แต่ถ้าอยากได้บรรยากาศเมียเหงา ๆ ที่ค่อย ๆ ไถลออกนอกลู่นอกทาง เรื่องนี้ให้ได้ครบ
เทียบกับหนังเมียนอกใจเรื่องอื่นที่มักเร่งเข้าฉากกันตั้งแต่ต้นเรื่อง เรื่องนี้เลือกจะปล่อยให้ความเงียบของบ้านกับความบังเอิญเล็ก ๆ อย่างกุญแจหายทำหน้าที่เปิดเรื่องก่อน แล้วค่อยพาไปถึงจุดที่ฮิโตมิเลือกเอง ซึ่งทำให้รู้สึกว่าตัวละครมีความคิดเป็นของตัวเอง ไม่ใช่แค่ตุ๊กตาที่ถูกเขียนบทให้เดินเข้าห้องนอน