เรื่องย่อและรีวิว JUY-237 ซับไทย
อ่าน 3 นาทีมีหนังไม่กี่เรื่องที่กล้าเล่นกับความผิดบาปได้เจ็บขนาดนี้ JUY-237 คือหนังแม่ม่ายที่เอารูปผัวมาวางไว้กลางห้อง แล้วให้ยูริโกะ โมกามิ เดินเรื่องทั้งเรื่องอยู่รอบ ๆ ภาพนั้น
เรื่องย่อ ความผิดที่เธอไม่ได้ตั้งใจ
ยูริโกะ โมกามิ รับบทเป็นเมียที่ผัวตายจากไป แต่ความเหงากับความต้องการมันไม่ยอมตายตามไปด้วย ค่าย Madonna วางเรื่องนี้ไว้ในซีรีส์ที่เอาภาพผัวผู้ล่วงลับมาเป็นพยานเงียบ ๆ ของทุกฉาก และให้เธอค่อย ๆ ทนไม่ได้จนหลุดออกมาเอง คำโปรยจากค่ายบอกชัดว่าเธอถูกพาไปถึงจุดที่สติแตกต่อหน้ารูปนั้น ซึ่งเป็นจุดที่หนังอยากให้คนดูรู้สึกผิดแทนเธอไปด้วย

ยูริโกะ โมกามิ กับชุดกิโมโนที่เหมือนเกราะ
การเลือกให้เธอใส่ชุดกิโมโนในหลายฉากมันได้ผล เพราะกิโมโนคือภาพของเมียที่ยังไว้ทุกข์ ยังทำหน้าที่ของตัวเอง แต่พอเรื่องเดินไปเรื่อย ๆ ชุดนั้นก็ถูกถอดออกทีละชั้น ความขายหน้าที่อยู่ในหมวดหมู่ของเรื่องไม่ได้มาจากการถูกบังคับ แต่มาจากการที่เธอยอมเองทั้งที่รู้ว่าภาพผัวยังอยู่ตรงนั้น บรรยากาศห้องที่เต็มไปด้วยรูปและของที่ระลึกทำให้ฉากร้อนแต่ละฉากหนักกว่าที่ควรเป็น
ความผิดที่เธอไม่ได้ตั้งใจ แต่คนดูอย่างเรารู้สึกผิดแทนไปด้วยทุกฉาก
117 นาทีที่ Madonna ปล่อยให้ความรู้สึกผิดค่อย ๆ กัด
ผู้กำกับ Takeshi Koga ไม่รีบ หนังยาวเกือบสองชั่วโมงและใช้เวลาในช่วงแรกปูความเงียบ ความเหงา และพิธีกรรมเล็ก ๆ ของการเป็นแม่ม่ายก่อนจะพาไปถึงจุดที่เธอทนไม่ไหว มันเป็นจังหวะแบบที่ค่ายนี้ถนัด คือเอาดราม่าในบ้านมาห่อฉากร้อนไว้ด้วยกัน ถ้าคุณอยากได้หนังที่ฉากเสียวถูกใช้เป็นเครื่องมือเล่าเรื่อง ไม่ใช่แค่ไฮไลต์ เรื่องนี้ตอบโจทย์

ใครจะอิน ใครจะอึดอัด
คนที่ชอบแนวดราม่าเมียและสาวใหญ่ของ Madonna จะได้ของครบ ทั้งความผิดบาป ความขายหน้า และการแสดงที่ยูริโกะแบกเรื่องไว้คนเดียวแทบทั้งเรื่อง แต่ถ้าคุณเป็นคนที่รู้สึกไม่สบายใจเวลาหนังเอาความตายของคนหนึ่งมาเป็นฉากหลังของความใคร่ เรื่องนี้อาจทำให้คุณดูไม่จบ ต้องบอกตรง ๆ ว่ามันไม่ใช่หนังที่ดูแล้วสบายใจ
เทียบกับหนังแนวแม่ม่ายที่มักเล่นแค่ความเหงาแล้วจบด้วยฉากร้อนตรง ๆ เรื่องนี้กล้ากว่าตรงที่มันไม่ปล่อยให้ตัวละครลืมภาพผัวง่าย ๆ ความรู้สึกผิดถูกวางไว้ทุกฉากจนคนดูอึดอัดแทน และนั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้ JUY-237 อยู่ในหัวคุณนานกว่าหนังแบบเดียวกันทั่วไป