เรื่องย่อและรีวิว SPRD-1212 ซับไทย
อ่าน 4 นาทีถ้าพูดถึงค่าย Takara Eizo หลายคนอาจนึกถึงงานสายครอบครัวที่มักจบแบบไม่ค่อยอบอุ่นเท่าไหร่ และ SPRD-1212 ก็เป็นอีกเรื่องที่หยิบเอาความสัมพันธ์ในบ้านมาเล่นเต็ม ๆ กับ เอริโกะ นาคานิชิ ที่รับบทแม่เลี้ยงของบ้านนี้โดยตรง ไม่ต้องเดาพล็อตให้ยาก เพราะชื่อเรื่องบอกหมดแล้วว่าเรื่องนี้จะพาไปทางไหน
เรื่องย่อ แม่เลี้ยงกับลูกเขยที่ไม่มีใครกล้าเอ่ย
เอริโกะรับบทเป็นแม่เลี้ยงของบ้าน เธอต้องอยู่บ้านกับลูกเขยในสถานการณ์ที่ทั้งคู่ต่างรู้ว่ามีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น แต่ไม่มีใครกล้าพูดออกมาเป็นคำ หนังเดินเรื่องด้วยความอึดอัดของสองคนที่ต้องใช้ชีวิตใต้หลังคาเดียวกัน ความสัมพันธ์แบบแม่เลี้ยงกับลูกเขยมันเป็นเส้นที่ทั้งคู่รู้ว่าถ้าก้าวข้ามไปแล้วกลับมาไม่ได้ หนังยาว 116 นาที ซึ่งถือว่าเกินมาตรฐานงานทั่วไปพอสมควร ให้เวลากับการปูความอึดอัดก่อนจะไปถึงฉากร้อน

เอริโกะ นาคานิชิ กับบทแม่เลี้ยงที่ต้องแบกทั้งเรื่อง
จุดที่ทำให้เรื่องนี้ยืนได้คือการแสดงของเอริโกะ เธอไม่ได้เล่นเป็นสาวใหญ่ที่ยั่วยวนตลอดเวลา แต่เล่นเป็นคนที่พยายามเก็บอาการก่อน แล้วค่อย ๆ ปล่อยออกมาเป็นระยะ เคมีกับนักแสดงที่รับบทลูกเขยคือหัวใจของเรื่อง เพราะหนังแทบจะวางน้ำหนักทั้งหมดไว้ที่สองคนนี้ในบ้านหลังเดียว ถ้าเคมีไม่ถึง เรื่องจะแบนทันที แต่รอบนี้ถือว่าทำได้ ฉากร้อนมีจังหวะที่ค่อยเป็นค่อยไป ไม่ได้กระโดดเข้าฉากเลยตั้งแต่ต้นเรื่อง
หนังแทบจะวางน้ำหนักทั้งหมดไว้ที่สองคนนี้ในบ้านหลังเดียว ถ้าเคมีไม่ถึง เรื่องจะแบนทันที
116 นาทีที่ใช้เวลาเกินคาด แต่ไม่เสียเปล่า
ด้วยความยาวเกือบสองชั่วโมง หนังมีพื้นที่ให้ปูความสัมพันธ์และบรรยากาศในบ้านได้เต็มที่ ใครที่ชอบงานที่เล่าเรื่องก่อนแล้วค่อยไปฉากร้อนจะชอบจังหวะนี้ แต่ใครที่ใจร้อนอยากได้ฉากเยอะ ๆ ตั้งแต่ต้นอาจรู้สึกว่าช่วงแรกยืดไปนิด ข้อดีคือพอไปถึงครึ่งหลังแล้วเรื่องไม่ต้องรีบจนจบแบบห้วน และมีซับไทยให้ดูแบบไม่ต้องเดาเนื้อเรื่องเอง

ใครควรหยิบเรื่องนี้ขึ้นมาดู
ถ้าคุณชอบแนวครอบครัวใหม่ แม่เลี้ยง ลูกเขย แบบที่เน้นความอึดอัดในบ้านมากกว่าจะเร่งฉากอย่างเดียว เรื่องนี้ตอบโจทย์ แต่ถ้าอยากได้หนังที่เน้นฉากอย่างเดียวแบบรัว ๆ ตั้งแต่ต้น อาจต้องปรับความคาดหวังหน่อย เพราะนี่คือสายดราม่าความสัมพันธ์ที่ใช้เวลาพอสมควร
เทียบกับหนังแนวแม่เลี้ยงลูกเขยเรื่องอื่นที่มักรีบปูความสัมพันธ์แบบข้ามขั้น เรื่องนี้เลือกจะค่อย ๆ ให้คนดูอึดอัดไปกับสองตัวละครก่อน ตรงนี้แหละที่ทำให้มันต่าง และด้วยการแสดงของเอริโกะที่แบกอารมณ์ไว้ได้ทั้งเรื่อง ก็ถือว่าคุ้มกับเวลาที่นั่งดู