เรื่องย่อและรีวิว ATID-370 ซับไทย
อ่าน 4 นาทีถ้าเวทีที่คุณยืนอยู่กลางแสงไฟกลายเป็นที่ที่คนทั้งฮอลล์มองคุณเป็นของเล่น คุณจะยังยิ้มและร้องเพลงต่อไหม
นั่นคือคำถามที่ผลงานรหัส ATID-370 โยนใส่คนดูตั้งแต่ต้นเรื่อง ยูอิ นางาเสะ รับบทไอดอลสาวที่กำลังถูกดึงลงสู่เวทีมืด หนังยาว 117 นาทีจากค่าย Attackers ในเครือ in mad ซีรีส์ The Stage Of Darkness กำกับโดย Eitaro Hagae พร้อมซับไทยให้ดูกันแบบครบทุกฉาก
เรื่องย่อ เวทีที่แสงไฟไม่เคยส่องถึง
ยูอิ นางาเสะ คือไอดอลที่คนดูรู้จักในมาดสาวสดใส แต่เบื้องหลังเวทีของเธอกลับเต็มไปด้วยเรื่องที่ไม่มีใครอยากให้เปิดเผย หมวดหมู่ของเรื่องบอกไว้ชัดว่าไอดอล ขายหน้า ฝืนใจ และแก้แค้น ซึ่งเป็นสูตรที่ Attackers ถนัดนัก ดราม่าเข้ม โทนมืด พล็อตจริงจังอย่างที่ค่ายนี้ทำมาเสมอ เรื่องนี้จึงไม่ใช่หนังไอดอลหวาน ๆ ให้ยิ้มตาม แต่เป็นเรื่องของคนที่ต้องแบกความอับอายไว้บนเวทีที่ตัวเองเคยยืนอย่างภาคภูมิ

ยูอิ นางาเสะ กับบทที่ไม่ได้มีแค่ความน่ารัก
การที่ Attackers เอาคำว่าไอดอลมาใส่ในหมวดขายหน้าและฝืนใจ มันบอกอะไรบางอย่างกับคนดูเลย นี่คือการเอาสดใสมาฉีกให้ขาดต่อหน้าคนดู ยูอิต้องเล่นทั้งช่วงที่ยังเป็นไอดอลที่ต้องรักษาภาพ และช่วงที่ภาพนั้นถูกดึงออกไปต่อหน้าคนอื่น สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปตามสถานการณ์ ใครที่ตามงานของเธออยู่แล้วจะเห็นว่าบทนี้ให้เธอได้เล่นในมุมที่ต่างจากงานไอดอลทั่วไปพอสมควร
เวทีที่คุณยืนอยู่กลางแสงไฟ กลายเป็นที่ที่คนทั้งฮอลล์มองคุณเป็นของเล่น คุณจะยังยิ้มและร้องเพลงต่อไหม
ความมืดที่ค่าย Attackers ใส่มาทั้งเรื่อง
ถ้าคุณเคยดูงานของ Attackers จะรู้ว่าค่ายนี้ไม่ค่อยปล่อยให้เรื่องจบแบบสบายใจ โทนของเรื่องจะกดลงไปเรื่อย ๆ พล็อตเดินหน้าด้วยความกดดันมากกว่าความหวาน ฉากร้อนในเรื่องจึงมาพร้อมความอึดอัดมากกว่าความเร่าร้อนสนุก ๆ และด้วยความยาว 117 นาที หนังมีเวลาปูสถานการณ์ให้คนดูเข้าใจว่าทำไมยูอิถึงมาอยู่ในจุดนี้ ไม่ใช่กระโดดเข้าฉากใหญ่ทันทีแบบที่หลายเรื่องทำ

ดูเรื่องนี้แล้วได้อะไร
คนที่อยากดูไอดอลในมาดสดใสแบบไม่มีความขัดแย้งเลย อาจต้องคิดดี ๆ เพราะเรื่องนี้เลือกทางมืดตั้งแต่ชื่อเรื่อง ถ้าชอบดราม่าที่ตัวละครถูกบีบให้จนมุม แล้วค่อย ๆ ถูกดึงความจริงออกมา เรื่องนี้ตอบโจทย์ แต่ถ้าอยากได้อะไรเบา ๆ สบาย ๆ ยิ้มได้ตลอดเรื่อง นี่ไม่ใช่คำตอบ หนังจะพาคุณลงไปในความมืดของเวทีเดียวกับยูอิ และปล่อยให้คุณรู้สึกอึดอัดแทนเธอไปตลอดทาง
เทียบกับหนังแนวไอดอลตกต่ำเรื่องอื่นที่มักรีบเข้าฉากใหญ่แล้วจบแบบลอย ๆ เรื่องนี้เลือกปูความกดดันและปล่อยให้ยูอิ นางาเสะ แบกอารมณ์ไว้ทั้งเรื่อง ซึ่งทำให้ความมืดของเวทีมันหนักและติดอยู่ในหัวมากกว่าที่คาด